به گزارش نوای چالدران ،،چالدران از سال ۱۳۲۲ بخش شده و از سال ۷۵ به شهرستان ارتقاء پیدا کرده است، با وجود جمعیتی بالغ بر ۵۰ هزار نفر ، مردم فقیر و مظلوم این شهرستان از خدمات درمانی محروم هستند.

متاسفانه تنها خدمات بیمارستان این شهرستان هم در حد درمانگاه هم نیست و به هیچ وجه مورد رضایت نبوده و شایسته این مردم شریف و مرزدار نیست.

با توجه به وضعیت موجود شهرستان چالدران به ویژه از لحاظ درمانی، مهاجرت زیادی از شهر و روستاها به شهرستان های همجوار که یکی از آسیب های توسعه این شهرستان است.صورت میگرد۰

اکثریت افرادی که از شهرستان های همجوار به چالدران برای کار تردد می کنند یکی از مشکلات عدم سکونت دراین شهر را نبود امکانات درمانی ومناسب عنوان می کنند.

نباید نام بیمارستان را به آن ساختمان وامکانات داد زیرا در حد یک درمانگاه کوچک هم نیست. وضعیت بخش ها، کمبود پرسنل، ، کم توجهی به بیماران و عدم تجهیزات کافی و درصورت وجود تجهیزات عدم نیروی کار بلد ، بیمارستان چالدران را به مرکز تزریقات و پانسمان تبدیل نموده است .عدم تشخیص مناسب بیماری نمونه بارزی در این خصوص میباشد.

مسئولین قبلی زحمات زیادی در ارتقاء بیمارستان و راه اندازی مرکز تخصصی متقبل شدند ، و ما قدردان زحمات مسئولین قبلی هستیم ، اما این امکانات و نیروی کار که اکثریت آنان تازه کار و ریزیدنت می باشند لایق این مردم باشعور و فهیم نیستند