| امروز چهارشنبه, ۳۰ بهمن , ۱۳۹۸ |
سرخط خبرها:


چالدران شهری در بن‌بست فراموشی

مرد چالدران شاکی است و بعد از ردیف کردن قطاری از مشکلات و گرفتاری‌های زندگی‌ در شهری محروم، می‌گوید: چهل سال گذشت اما چهل دقیقه به فریاد ما نرسیدند

 

به گزارش نوای چالدران ،

سخت مثل سنگ؛ روان مثل آب

اینجا آخرین نقطه‌ی آذربایجان غربی  و در مرز ترکیه است؛ برای خیلی از آدم‌های اینجا، چالدران، دورافتاده‌ترین نقطه‌ی جهان است. آدم‌هایی به سرسختی سنگ و به روانی آب رودها. جهان آنها را همین سنگ‌ها و کوه هاتشکیل می‌دهند که همگی در محاصره‌ی کوه‌هایی سرسخت گرفتار آمده‌اند. تا آن دنیای دیگر، دنیای آباد و زمین‌های هموار، دنیای ماشین‌ها و کار و زندگی فاصله‌ای نیست اما برای دست یافتن به آنها باید از بن‌بست بیرون آمد.

چالدران از توابع استان آذربایجان غربی  در شمال ‌ترین نقطه‌ی این استان و هم‌مرز با کشور ترکیه است. بر اساس سرشماری سال ۹۵ جمعیت شهر و ۱۸۶ روستای و داری دو بخش مرکزی و دشتک اطراف این شهر کوچک حدود ۴۵ هزار نفر است که کمتر از ۱۴هزار نفر آن را جمعیت شهری و باقی را روستاییان تشکیل می‌دهند.

مردم این شهر عمدتاً از طریق کشاورزی و دامداری به روش سنتی روزگار می‌گذرانند اما به دلیل موقعیت جغرافیایی، این شهر با محرومیت‌های شدیدی روبروست.

 

زندگی در بن‌بست

اگر می‌خواهید معنا و اهمیت «راه» را عمیقاً درک کنید، چالدران بهترین فرصت را در اختیار شما می‌گذارد! اینجا قلمروی حکومت کوه زاگرس است و سنگ ، پیاده‌نظامِ این حاکمِ سرسخت.

طبیعت کوهستانی منطقه بکر، دیدنی و بی‌اندازه هیجان‌انگیز است. هر طرف که چشم می‌گردانی، کوه‌های عظیم و دره‌های عمیق، چشمه‌ها و رودهای بسیار و ییلاقات تماشاییِ است اما برای ساکنان منطقه این نگاه توریستی آب و نان نمی‌شود. برای این مردم کوه‌ها و دره های خشن، سرسختانه بر سر راه آبادی ایستاده‌اند.

برای رسیدن به چالدران  از شرق و غرب و شمال، باید از جاده‌های صعب‌العبور و خطرناک کوهستانی گذشت. فقدان راه دسترسی مناسب این شهر را در بن‌بست نگه‌داشته و مانع اصلی عدم توسعه‌ همین است. با وجود منابع طبیعی فراوان، آب، معادن و طبیعتی که می‌تواند مقصدی ایده‌آل برای گردشگران باشد، نبود جاده‌های مناسب معضلی است که روی تمام این مواهب سایه انداخته است. گر چه فقر و محرومیت برجسته‌ترین شناسه‌ی استان آذربایجان غربی  است اما در همین استان، چالدران  جزء محروم‌ترین مناطق است.

چالدران  از نظر راه‌های دسترسی اوضاع مناسبی ندارد. سه جاده‌ی اصلی هست که به این شهر منتهی می‌شوند؛ یکی از سمت خوی ، یکی از سمت ماکو و دیگری از سمت چایپاره . فصل مشترک همه‌ی این جاده‌ها عرض کم، پیچ‌ و خم زیاد و کوهستانی بودن آنهاست که دسترسی مردم به شهرهای اطراف را به خصوص در فصل زمستان با دشواری همراه می‌کند. در جایی که جاده‌های اصلی شهر چنین وضعی دارند دیگر از جاده‌های روستایی و محلی نباید توقع زیادی داشت. به طوری که تنها با خودروهای شاسی‌بلند، آن هم به سختی، امکان تردد در آنها وجود دارد. جاده‌هایی که با بارش‌های زمستانی کاملاً از دسترس خارج می‌شوند و ارتباط روستاها با بیرون کاملاً قطع می‌شود.

حال منتظر هستیم چه کسی بعد از چهل سال از گذشت چهل دقیقه به فریاد ما برسد 

کد خبر : 5188
تاريخ ثبت خبر : ۳۰ دی ۱۳۹۸
ساعت بارگزاری خبر : ۱۱:۰۰ ق.ظ
برچسب‌ها

دیدگاه شما

( الزامي ) (الزامي)